Zondag 4 juli 2010
En toen werd het na een snikhete week juli. Zo veel als mogelijk gaan we met de Dappere op pad, gewapend met koele drankjes en eetwaren. Soms komen we Kapitein Buiswater met gade tegen wat dan regelmatig een ferme uitloop in tijd en alcoholgehalte oplevert. Maar wel gezellig!!
De afgelopen week stond in het teken van de Rutland 310 windcharger.
Brandweerman Wim heeft daar een fraaie beugel voor gemaakt en met behulp van een draadloze boor het zaakje gemonteerd. Nu snap ik ook waarom die schuit niet vooruit te branden is: het polyester van de onderste schaal is zowat 2 centimeter dik!. Lekker looiig! De aluminium mast doet het prachtig en zelfs zonder schoren staat het zaakje redelijk goed vast. Het zwabbert niet.
Alles ging goed, tot het moment dat de bladen moesten worden gemonteerd. Er waren geen borgschroefjes M5. Voor nood er een 6-tal eindjes schroefdraad ingeschroefd, maar de bedrijfszekerheid (lees: het risico dat je een wiek om je oren krijgt…) werd er niet geweldig op.
Zodoende na een testrondje (zonder belasting gaat het erg hard!) het zaakje maar voorzien van een stevig elastiek. En stil.
Zoonlief heeft bij z'n werkgever een hele reut mooie RVS boutjes geregeld, deze gisteren op lengte gezaagd en de wieken geborgd.
De regelaar ertussen gezet en alles via een 12V plug aangesloten op de accu. En jawel hoor: De Dappere heeft haar eigen energievoorziening voor tijdens de verre zeiltochten! Het snort en bromt er tevreden op los. Alle controlelampjes doen het perfect. Straks een 2e accu en een definitieve reorganisatie van de elektriek. Zo viel gisteren de stopknop ineens uit; de motor bleef lekker lopen…..toen de benzinekraan maar dicht, dat werkt ook.
Wat overigens wel strontvervelend is, die klere waterplanten! Nu zijn de randmeren niet echt diep en met deze temperatuur groeien de plantjes als konijnen, maar iedere keer loopt de schroef vast. Hoogst irritant.
Ziehier de Rutland, met een heel nest stilstaande dijkmolens van Flevoland op de achtergrond.




